Nieuws_nov_2010
Ontmoeting met Nick Clegg | 17-11-2010

Robin Hölscher & Yuri Robbers
Robin: Je kunt je misschien voorstellen dat ik lichtelijk verbaasd was toen er zaterdagmiddag opeens een mailtje in mijn inbox verscheen waarin ik gevraagd werd of ik zin had Nick Clegg te ontmoeten. Nick Clegg!!! Actor, artist, musician, dancer, courtesan… fantastic gardener! Maar vooral: de eerste vice-premier ooit in Groot-Britannië.  Hallo!?!?! Natuurlijk ga ik mee!

Yuri: Maandag 15 November… de dag dat we in het kader van het pre-event van de bekende EFR Businessweek met een delegatie van 17 op reis gingen naar de Erasmus Universiteit. Naar Nick Clegg. De NS was ons niet extreem gunstig gezind, maar met een vertraging van 24 minuten (op een reis van 30 minuten) bereikten we toch nog Rotterdam Centraal. Gelukkig stond Nick Clegg ook gewoon in de file, na zijn tête-à-tête met Rutte en Verhagen, en waren we toch nog ruim op tijd. De ons toegezegde front row seat VIP-kaarten lagen inderdaad op naam klaar: blijkbaar had noch MI5, noch MI6 al te ernstige bezwaren tegen de leden van onze delegatie. Zelfs niet tegen onze halve Ier. Gelukkig maar!

Robin: Na enige tijd wachten en na de inleiding van Frans Weisglas, gingen de deuren van de zaal open, en onder het spelen van muziek die zó dramatisch was dat de Imperial March erbij in het niet valt, kwam Nick Clegg dan eindelijk naar binnen, gevolgd door een behoorlijk omvangrijke entourage.  Zijn speech was grotendeels in uitstekend Nederlands, keuken-Nederlands noemde hij het zelf, en behandelde allerlei onderwerpen: de vorming van de eerste coalitieregering in de geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk, hoe hij tegen de economie aankijkt, de plannen van de liberaal-democraten om de financiering van het onderwijs drastisch te herzien, het verschil tussen Nederlandse en Britse parlementariërs, en de interactie tussen het UK en de EU.

Yuri: Nick Clegg sprak heel open over allerlei zaken, en gaf daarna nog heel veel gelegenheid voor vragen, waar ook grif gebruik van werd gemaakt. Zo kwamen we meer te weten over zijn Nederlandse moeder, over de internationale politieke arena, de situatie in Afghanistan, en zijn mening over Geert Wilders. Het was een geweldige anderhalf uur, maar daarna werd de ambassadeur zo nerveus, dat Nick Clegg weer wegging, onder daverend applaus, naar zijn volgende afspraak met de rechters van het ICJ. De volgende anderhalf uur van het programma bestond uit een lezing van een econoom, en een paneldiscussie met een wethouder, econoom en bankdirecteur over de Olympische Spelen van 2028, en of die al dan niet in Rotterdam gehouden zullen worden. Een probleem dat ver weg lijkt te liggen, maar waar al snel vergaande beslissingen over genomen moeten worden. Beslissingen waar economie, stedenbouwkunde en politiek een rol in spelen.

Robin: Het was jammer dat de panelleden het grotendeels met elkaar eens waren, wat uiteindelijk niet tot een erg verhitte discussie leidde. Na de discussie en een drankje begonnen we aan onze terugreis. Gelukkig werd ons verwachtingspatroon van de NS weer helemaal bevestigd: na verschillende mislukte vertrekpogingen uit Rotterdam zijn we uiteindelijk met de HSL, via Schiphol, met de laatste stoptrein van de dag om 17.00 bij Leiden Centraal aangekomen. Maar we hadden wél Nick Clegg gezien.


Terug naar voorpagina ยป